„Własny pokój” to esej Virginii Woolf opublikowany w 1929 roku. Książka jest efektem wykładów wygłoszonych rok wcześniej przez brytyjską pisarkę, które później zostały zredagowane. Wykłady te koncentrowały się na sytuacji kobiet jako powieściopisarek i pisarek.
To śmiały esej Virginii Woolf o tym, co znaczy być kobietą i pisarką . Książka składa się z alegorii i refleksji przesiąkniętych feminizmem, osadzonych w kontekście, w którym kobiety właśnie uzyskały prawa wyborcze.
Własny pokój: kobieta i pisarka
Wolność i autonomia
A Room of One's Own to zbiór idei wyrażonych przez autorkę podczas wykładów w Newnham College i Girton College (oba żeńskie uczelnie) w Cambridge w 1928 roku. Poprzez fikcyjną narratorkę Woolf analizuje kondycję kobiet i ich rolę jako autorek, nawiązując do potrzeby niezależności, jeśli chcą poświęcić się pisaniu . Postanawia ona mieć własną przestrzeń, w której można pisać swobodnie i autonomicznie, ponieważ przestrzeń literacka tradycyjnie była zajmowana przez mężczyzn. Przez wieki kobiety nie miały w niej miejsca lub były po prostu wymazywane lub ignorowane . To jest przesłanka i ziarno tej książki, która narodziła się na uniwersytecie. Jest to tekst obdarzony wrażliwością, szczerością i śmiałością, narrowany z inteligencją.
To książka non-fiction o zdecydowanie narracyjnym stylu, który sprawia, że czyta się ją niezwykle łatwo. Choć ma ona istotną wartość dla rozwoju pisarstwa kreatywnego, jako tekst omawiający powieść i proces pisania, niesie ze sobą również przesłanie o prawach kobiet oraz o ucisku i paternalizmie, którym były poddawane.
Warunki społeczne i ekonomiczne kobiet uniemożliwiały im rozwój w sferach wykraczających poza sferę domową i rodzinną. Zepchnięte do sfery prywatnej, poza życie publiczne, zawsze znajdowały się w gorszej sytuacji niż mężczyźni. Przekłada się to na przykład na ubóstwo związane z ich płcią . Bez możliwości rozwoju poza sferą męską, bez uznania zawodowego i prestiżu, nie były uznawane za zdolne do osiągnięcia jakichkolwiek szans w literaturze. Dlatego właśnie koncepcja „posiadania własnego pokoju” zyskała tak wielką popularność i dlatego esej został nią zatytułowany.
Od muz po powieściopisarzy
Autorka nie zaprzecza trudnościom, z jakimi borykają się mężczyźni, próbując odnaleźć się w świecie literatury, ale twierdzi, że przeszkody i niedogodności, z którymi borykają się kobiety, mnożą się. Omawia również obecność kobiet w literaturze światowej. Imiona tych klasycznych i ponadczasowych postaci fikcyjnych przewijają się w twórczości wielkich pisarzy. W pewnym sensie są one muzami, którymi manipulują na życzenie ci, którzy je tworzą , po raz kolejny cierpiąc z powodu biernej roli, na którą skazano kobiety. W „ Własnym pokoju” Virginia Woolf próbuje wyjaśnić właśnie to, że kobiety również mają potrzeby, talent i odwagę i mogą wykorzystywać swoją inteligencję do robienia wszystkiego, co im się podoba, w tym do pisania powieści.
Oprócz pieniędzy, kobiety potrzebują przestrzeni do tworzenia. Posiadanie własnego pokoju dodaje godności ich pracy; poza zdolnością do pisania, kobieta musi być również postrzegana i szanowana jako autorka . Posiadanie na to czasu oznacza również, że kobiety potrafią robić coś więcej niż tylko dbać o dom. Innymi słowy, jeśli esej porusza bardziej praktyczne aspekty pisania i literatury, to dlatego, że istnieje wyraźna potrzeba, która wcześniej nie była brana pod uwagę, a którą Woolf uwypukla. Ostatecznie jej celem jest wyrównanie szans dla pisarzy i pisarek w otwarcie feministycznym tekście.
Wnioski
„Pokój własny” był przełomowym tekstem w swoim czasie i pozostaje aktualny do dziś. Virginia Woolf opisuje w nim najbardziej praktyczne aspekty zawodu pisarza, aby odpowiedzieć na specyficzne potrzeby pisarek . Czas, miejsce i pieniądze są fundamentalne dla twórczości, a kobietom, a zwłaszcza pisarkom, brakuje ich w szczególny sposób. Woolf bada również bogactwo, jakie dualizm perspektywy męskiej i żeńskiej może wnieść do literatury. Ten tekst ujawnia śmiałość, wrażliwość i szczerość.
Nie znaleziono produktów
O autorze
Virginia Woolf urodziła się w Londynie w 1882 roku w kulturalnej i zamożnej rodzinie . Od najmłodszych lat była wystawiona na wpływ pisarzy i innych artystów poprzez osobowości, które znał jej ojciec, pisarz Leslie Stephen. Po śmierci ojca, ona i jej siostra przeprowadziły się do bardziej surowej dzielnicy, ale takiej, w której również bywały intelektualistami i innymi pisarzami. Woolf później dołączyła do słynnej Bloomsbury Group . W 1912 roku wyszła za mąż za pisarza, Leonarda Woolfa, z którym założyła Hogarth Press . W ten sposób, oprócz pisania, była blisko związana z wydawaniem . W 1941 roku popełniła samobójstwo, topiąc się w rzece, co było konsekwencją problemów ze zdrowiem psychicznym, na które zawsze cierpiała.
Do jej najsłynniejszych powieści należą „Pokój Jakuba” , „Pani Dalloway” , „Do latarni morskiej ” , „Orlando” , „Fale” , „Lata” i „Pomiędzy aktami” . Woolf była również autorką opowiadań i esejów, w tym „Własnego pokoju” , który ukazuje asertywny charakter walki o prawa kobiet, której Woolf broniła przez całe życie jako kobieta i pisarka.