Plinio to jego pseudonim, ale nazywa się Manuel Gonzalez . Jest szefem policji miejskiej w słynnym mieście Tomelloso , w prowincji Ciudad Real (krainie mojego wczesnego dzieciństwa). Poświęca się ściganiu przestępstw z determinacją, ale i opanowaniem , z papierosem zawsze zwisającym z ust i szablą zawsze przy pasie. Polega na broni refleksji połączonej ze szczególną intuicją („ intuicją ”, jak ją nazywa) oraz nieocenioną pomocą przyjaciela i współpracownika, weterynarza Dona Lotario.
Jej twórcą był urodzony w Tomelloso pisarz i mistrz słowa, Francisco García Pavón . Jego legenda i sława są nieograniczone w regionie La Mancha, a on sam jest jednym z pionierów hiszpańskiego noir, gatunku łączącego lokalny koloryt z komentarzem społecznym . Co roku o tej porze ponownie czytam jego powieść „Vendimia”. Ten artykuł dedykuję mieszkańcom Tomelloso, a zwłaszcza Quinie Jareño, jej siostrom Conchy i Carmen oraz reszcie rodziny.
Spędziłem pierwsze siedem lat życia w Tomelloso i chociaż dawno minęły, mam bardzo miłe wspomnienia z jego ulic i mieszkańców. Książki Pliniusza były już w moim domu. I nadal tam są. Najpierw wydania Destino , prawie 50-letnie, a potem nowe wydania Króla Leara . Brakowało nam kilku tytułów, więc je kupiliśmy. Teraz mamy całą serię.
Francisco Garcia Pavon
Każdy, kto nie czytał Garcíi Pavóna, powinien to nadrobić . Doktor filozofii i literatury oraz profesor w Madryckiej Szkole Sztuk Dramatycznych, zajmował się powieścią , esejem i krytyką teatralną . Celował jednak w opowiadaniach . Jego skrupulatny, cervantesowski styl doskonale oddaje szczegóły życia codziennego.
W tej pracy, a szczególnie w kreowaniu postaci Plinio i jego wszechświata, García Pavón mistrzowsko oddaje istotę krajobrazu i mieszkańców La Manchy . A my, mieszkańcy tego regionu, doceniamy to jeszcze bardziej. Opublikował również inne znakomite powieści i opowiadania, takie jak „ Cuentos de mamá ” („Opowieści mamy ”), „Cerca de Oviedo ” („Około Oviedo ”) (jego debiutancka powieść, nominowana do Nagrody Nadala w 1945 roku), oraz „ Cuentos republicanos” („Opowieści republikańskie”). Jednak seria o Plinio odniosła jego największy sukces.
Seria Pliniusza
Można podzielić ją na starsze opowieści, których akcja dzieje się w Madrycie za czasów dyktatury Primo de Rivery , i późniejsze, których akcja rozgrywa się w Tomelloso za czasów dyktatury Franco.
We wszystkich z nich śledzimy codzienne życie Plinia, badającego najróżniejsze przestępstwa . Ale poznajemy też jego rodzinę , z oddaną żoną Gregorią i córką, która jest jego oczkiem w głowie. Pomagamy mu, podobnie jak jego pomocny i najlepszy przyjaciel, Don Lotario , który swoim samochodem — być może jednym z nielicznych w mieście — wozi nas wszędzie. Do Alcázar de San Juan , gdy musimy porozmawiać z przełożonymi, lub do Ruidera Lakes , aby zbadać najbardziej tajemniczą sprawę. Ale jest też wiele postaci drugoplanowych , takich jak kapral Maleza czy Rocío i jej sklep z pączkami, gdzie nasz bohater jada śniadanie każdego ranka.
Rozgrywające się w Madrycie
Istnieją opowiadania i nowele, takie jak El Quaque , Los carros vacíos , Los jamones lub Historie Plinio , które obejmują El Carnaval i El charco de sangre.
Rozgrywające się w Tomelloso
Wydawane przez Destino od 1968 r. Ponadto na końcu każdego z nich znajduje się słownik lokalnych terminów.
- Panowanie Witizy, Finalista Nagrody Nadala w 1967 roku.
- Porwanie kobiet Sabine. Nagroda krytyków za narrację w 1969 roku.
- Czerwone siostry. Nagroda Nadala również w 1969 roku.
- Nowe historie Pliniusza, który został wznowiony wraz z niepublikowanymi artykułami: Gość w pokoju numer pięć, Sprawa wymarzonego pokoju, Popołudnie rzucili zmarłym, Pliniusz jest rozczarowany y Śmierć i biel Baudelio Perona Cepedy.
- Tydzień deszczu. Prawdopodobnie mój ulubiony.
- Winobranie Plinio.
- Głosy w Ruidera. Z jak na razie zaskakującym zakończeniem, któremu udało się ominąć cenzurę.
- Ostatnia sobota, z niepublikowanymi historiami Truskawki w Café Gijón, Sny syna Pito Solo, Dokładna data śmierci Polonio Torrijas, Pliniuszowe pierścieniowe podejrzenia, Nekrolog grobowy, Szczegóły dotyczące samobójstwa Arnaldo Panizo, Naprawdę doskonała zbrodnia, Popołudnie bez pracy Plinio i Don Lotario y Piękny comiente.
- Znowu niedziela.
- Cicha sprawa i inne historie Plinio.
- Śpiący szpital.
- Ponadto możesz również znaleźć plik kompilacje jego prac w Plinio, słynne przypadki, Pliniusz. Wczesne powieści o Pliniusz. Wszystkie historie. I ciekawą książkę kucharską ze wszystkimi przepisami, które pojawiają się w jego pracach, Kuchnia Plinio, redagowana przez jego córkę pisarkę Sonia Garcia Soubriet.
-
Pliniusz w telewizji
- Ponieważ Plinio stał się również bardzo popularny podczas transmisji Televisión Española w 1971 roku serial z udziałem aktorów Antonio Casala jako niestrudzony szef GMT, oraz Alfons del Real jak Don Lotario. Teraz też można to zobaczyć w Youtube.