Heinrich Karl Bukowski (1920–1994) był amerykańskim pisarzem niemieckiego pochodzenia, uważanym za jednego z ostatnich „przeklętych poetów” ze względu na swój nieco wulgarny i prowokacyjny styl. To uczyniło go jednym z najwybitniejszych przedstawicieli „brudnego realizmu”, ponieważ jego twórczość odzwierciedla udrękę życia naznaczonego alkoholizmem, ubóstwem i bohemą. Doświadczenia te ukształtowały jego unikalny, niesfałszowany styl, który zyskał zarówno wielbicieli, jak i krytyków.
„Absence of the Hero: Unpublished Stories and Essays (1946-1992)” to dzieło, które podsumowuje znaczną część jego twórczości i dziś chcemy je Państwu przedstawić. W kolejnych linijkach będą Państwo mieli okazję dowiedzieć się więcej o autorze, analizując jego styl, twórczość i strukturę tego eseju. Prosimy o uważną lekturę, ponieważ jesteśmy pewni, że nie pozostawi Państwa obojętnymi.
Streszczenie
Książka niezbędna dla fanów Bukowskiego.
Po opublikowaniu za życia ponad pięćdziesięciu książek wiele ważnych opowiadań i artykułów Bukowskiego pozostaje rozproszonych lub niepublikowanych. Niniejszy tom stanowi antologię tego rozproszonego dzieła. Zaczynając od pierwszych opowiadań, które opublikował w czasopismach pod koniec lat czterdziestych, książka zabiera czytelnika w kontrkulturową podróż przez literackie bitwy lat pięćdziesiątych, psychodeliczny zamęt lat sześćdziesiątych, narcystyczne przyjemności lat siedemdziesiątych i reaganowską dystopię. z lat osiemdziesiątych. Ponadto zawiera kroniki jego niesławnych publicznych recitali, recenzje jego własnej twórczości, zabawne fragmenty jego felietonów w prasie i inne nowo odkryte perełki. I jest tu też miejsce dla drugiego Bukowskiego: bystrego i ekscentrycznego krytyka literackiego, od własnego „Manifestu” po specyficzne oceny Allena Ginsberga, Roberta Creeleya... „Napełnia głowę węglem, a z jego palców tryskają diamenty ... Czytaj je i płacz” (Tom Waits); „Książka niezbędna dla fanów Bukowskiego” (Brian Evenson).
O autorze
Charles Bukowski
Charles Bukowski (1920–1994) był ostatnim z „przeklętych” pisarzy literatury amerykańskiej, znanym z nadmiernego alkoholizmu, ubóstwa i bohemy , a także z prowokacyjnego i wulgarnego stylu, który spotykał się zarówno z uznaniem, jak i krytyką. Bukowski pisał książki z różnych gatunków, w tym pamiętniki, opowiadania, powieści, poezję i eseje. Napisał nawet scenariusz „Barfly” oparty na jego alter ego, Henrym Chinasku.
Wydawnictwo Anagrama opublikowało sześć jego powieści: Post Office, Factotum, Women, Ham on Rye, Hollywood i Pulp; sześć zbiorów opowiadań: Notes of a Dirty Old Man, Erections, Ejaculations, Exhibitions, The Fucking Machine, Wanted: A Woman, Pipe Music i Son of Satan; książki autobiograficzne Shakespeare Never Did It i Fighting Back; pamiętniki zawarte w The Captain Went Out to Lunch and the Sailors Took Over the Ship; zbiór wywiadów z Fernandą Pivano, What I Like Best Is Scratching My Armpits; teksty zebrane w Fragments from a Wine-Stained Notebook: Unpublished Stories and Essays (1944-1990) i Absence of the Hero: Unpublished Stories and Essays (1946-1992), a także biografię Hank: The Life of Charles Bukowski autorstwa Neeli Cherkovski. W zbiorze tym znajduje się również tom zawierający trzy pierwsze zbiory opowiadań autora („Notatki brudnego staruszka”, „Maszyna do pieprzenia” i „Erekcje, ejakulacje, wystawy”).
Twórczość Charlesa Bukowskiego spotkała się z równie negatywnymi, co pozytywnymi recenzjami. Oskarżano go o stosowanie wulgarnego stylu jako przejawu literackiego ekshibicjonizmu i o powtarzanie swoich obsesji w sposób sensacyjny. Inni krytycy chwalili jednak jego autentyczność i status pisarza przeklętego.
Bez filtrów taki był styl Bukowskiego
Unikalny i prowokacyjny styl, równie zaciekle krytykowany, co czczony, Bukowskiego wyróżnia się jako rodzaj poetyckiej i prowokacyjnej prozy, w której nie ma ograniczeń językowych, a wulgaryzmy są używane bez żadnych zahamowań. To styl, który wielu uważa za wulgarny i bezwstydny.
Nie możemy jednak zapominać, że Bukowski był pisarzem i jako taki posiadał wirtuozerską biegłość w posługiwaniu się językiem. Niezależnie od tego, czy go lubimy, czy nie, jego talent jest niezaprzeczalny, podobnie jak jego wpływ na świat. Archiwa literackie przechowują jego dzieła jako perełki literatury i pomimo surowości, jaką wzbudzał wśród swoich krytyków, obdarował nas głębokimi refleksjami na temat życia i lekcjami przekazywanymi z poruszającą siłą i unikalnym sposobem postrzegania świata, pozwalając mu poruszyć serca czytelników jak nikt inny; a jednocześnie, jak zawsze, „prowokować”. Poniższe frazy to potwierdzają:
- Aby dowiedzieć się, kim są twoi przyjaciele, poproś ich, aby wsadzili cię do więzienia.
- Większość ludzi przechodzi z sali porodowej do grobu ledwo dotknięta grozą życia.
- Niektórzy tracą rozum i stają się uduchowieni, szaleni. Niektórzy tracą duszę i stają się umysłami, intelektualistami. Niektórzy tracą jedno i drugie i zostają zaakceptowani.
- Jestem geniuszem, ale nikt poza mną o tym nie wie.
- Moje ambicje są ograniczone przez lenistwo.
- Najkrótsza odległość między dwoma punktami jest zwykle nie do zniesienia.
- Największymi wynalazkami człowieka są łóżko i bomba atomowa: pierwszy izoluje, drugi pomaga uciec.
- To niewiarygodne, co musi zrobić mężczyzna, żeby móc jeść, spać i się ubierać.
- Stosunek seksualny to kopanie tyłka podczas śpiewania.
- Bardziej wierzę w mojego hydraulika niż w istotę wieczną. Hydraulika wykonują dobrą robotę. Pozwalają, żeby to gówno się toczyło.
- Zwykle zabieram ze sobą coś do czytania. Więc nie muszę widywać się z ludźmi.
- „Czy nienawidzisz ludzi?” „Nie nienawidzę ich, po prostu czuję się lepiej, gdy nie ma ich w pobliżu”.
A to tylko mała próbka tego, co ten autor potrafi „wyrzucić” na świat. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o jego unikalnym stylu i rodzaju treści, jakie potrafi przekazać w swoich dziełach, książka „ Absence of the Hero: Unpublished Stories and Essays (1946-1992)” oferuje ku temu doskonałą okazję, ponieważ, jak wskazuje tytuł, zawiera niepublikowane opowiadania i eseje autora z lat 1946-1992, dwa lata przed jego śmiercią.
Struktura pracy
Praca rozpoczyna się od obszernej sekcji podziękowań , którą autor dedykuje wszystkim osobom, które przyczyniły się do powstania tej i innych publikacji, a także całej jego twórczości. Po niej następuje obszerny i szczegółowy prolog , a następnie rozpoczyna się esej , podzielony na rozdziały o uderzających, sugestywnych i prowokacyjnych tytułach , dokładnie tak, jak przyzwyczaił nas do tego nasz buntowniczy Bukowski.
Oto kilka przykładów, które możesz znaleźć: „Historia gwałciciela”, „Dręczyciel”, „Chrystus w sosie barbecue” lub inne, bardziej subtelne (dla niego), takie jak: „Miłość dla miłości”, „Powód, dla którego powód istnieje” lub „Hazardzista ”. Jeśli te nagłówki do Ciebie przemówiły, ten post może być właśnie tym, czego szukasz. Charles Bukowski może nie być dla każdego, ale jedno jest pewne: nikogo nie pozostawia obojętnym.