Logroño przekształca się dziś w prawdziwe muzeum komiksu dzięki niezapomnianemu wydarzeniu dla miłośników komiksów. Centrum Fundacji Caja Rioja La Merced i Biblioteka La Rioja organizują wystawę „Komiks: Historia narracji graficznej w Hiszpanii i La Rioja” do 27 października. Inicjatywa ta przybliża ponad wiek twórczości poprzez 278 historycznych eksponatów i około trzydziestu paneli poświęconych ilustracjom regionalnym.
Wystawa, zaprezentowana w tym tygodniu na konferencji prasowej, opiera się na niezwykłej prywatnej kolekcji Fernando Rodila, pasjonata komiksów, który wypożyczył instytucji kultury ponad 60 000 eksponatów. Dzięki temu bogactwu materiałów zwiedzający mogą odbyć chronologiczną podróż, która zaczyna się u zarania XX wieku, a kończy wraz z eksplozją mangi w latach 2000. Ponadto wystawa obejmuje 70 oryginalnych prac, z których cztery są autorstwa laureatów krajowych nagród komiksowych.
Podróż z 1911 roku do mangi
Ewolucja czasopism satyrycznych osiągnęła punkt kulminacyjny w komiksach, jakie znamy dzisiaj. Punktem wyjścia był numer magazynu „¡Cu-Cut!” z 1911 roku, który ustąpił miejsca tytułom z złotej ery, takim jak „La Traca”, „Chiquitín” i „Chirivitas”. Te wczesne formaty położyły podwaliny pod język wizualny , który później został wykorzystany w publikacjach dla dzieci i przygodowych.
Po wojnie secesyjnej komiksy odrodziły się jako forma rozrywki skierowana głównie do młodzieży, zmieniając formaty, aby dostosować się do zmieniających się czasów. W latach 1945–1965 wydawcy tacy jak Bruguera, Valenciana, Maga i Toray stworzyli legendarne postacie , które wciąż żyją w pamięci zbiorowej, kształtując okres znany jako złoty wiek hiszpańskiego komiksu.
Oryginały z czterech nagród krajowych
Jedną z głównych atrakcji wystawy są oryginalne rysunki kluczowych postaci. W galeriach La Merced można obejrzeć „Zmarszczki”, dzieło, za które Paco Roca zdobył Narodową Nagrodę Komiksową w 2008 roku, a także „Sztukę latania” Antonia Altariby i Kima, laureatów z 2010 roku. Zwiedzający mogą również podziwiać prace Miguela Ángela Prado, laureata nagrody w 2013 roku, oraz Maxa (Francesc Capdevila), pierwszego autora, który otrzymał to wyróżnienie w 2007 roku.
Oprócz zwycięskich prac, na wystawie zaprezentowane zostaną różnorodne materiały, dające wgląd w proces twórczy każdego z nich. W obu miejscach wystawy prezentowanych jest około 70 oryginalnych prac, a także sześć arkuszy znaczków z postaciami z komiksów i wybór figurek, co dopełnia nostalgicznego doświadczenia dla osób w każdym wieku.
Kolekcjoner stojący za pamięcią
Wystawa nie byłaby możliwa bez zaangażowania Fernanda Rodila, który wraz z żoną Julitą Sanz zgromadził imponującą bibliotekę przez ponad pięćdziesiąt lat. Rodil wspomina, że jego pasja narodziła się po zakupie komiksu o Kapitanie Gromie na pchlim targu w Valladolid za 50 centymów – wydatku, który powtarzał co niedzielę i który na zawsze odmienił jego życie.
W zeszłym roku kolekcjoner z La Rioja postanowił przekazać Bibliotece La Rioja ponad 60 000 publikacji. Według ministra kultury rządu regionalnego, José Luisa Péreza Pastora, gesty takie jak ten pomogły zachować wizualny zapis całych dekad , ponieważ wcześniej przedmioty te uważano za jednorazowe.
La Rioja ma również swoje miejsce w komiksach
Wystawa jest kontynuowana w Bibliotece La Rioja, gdzie łącznie 168 komiksów i ilustracji oddaje hołd lokalnym talentom. Prezentuje ona blisko trzydziestu riojańskich artystów, w tym rysowników, grafików humorystycznych i scenarzystów, co dowodzi, że region ten wniósł znaczące postacie do krajowej sceny komiksowej.
Godziny otwarcia są ustalone tak, aby ułatwić dostęp do nich wszystkim osobom. W bibliotece La Merced godziny otwarcia obowiązują od poniedziałku do soboty po południu, natomiast w Bibliotece La Rioja obowiązują dłuższe godziny otwarcia, obejmujące godziny poranne, a nawet weekendy w październiku.
Dzięki temu przeglądowi odwiedzający mogą jasno zrozumieć, jak komiksy stały się zwierciadłem hiszpańskiego społeczeństwa, odzwierciedlając jego sprzeczności i postęp. Kolekcja Rodila nie tylko przywołuje klasykę, która ukształtowała kilka pokoleń, ale także podkreśla nieprzemijającą aktualność i wartość artystyczną medium , które nieustannie się zmienia. Spacer po tych salach to w gruncie rzeczy bezpośrednia podróż do sentymentalnej pamięci całego narodu.
