Centre del Carme Cultura Contemporània de València staje się wybraną sceną dla artystów miejskich Deih prezentuje swój pierwszy komiks „Life Mission”Ta praca przenosi na papier obrazy science fiction i emocjonalną introspekcję, które od lat charakteryzują jego murale na całym świecie. Wydarzenie odbędzie się 30 kwietnia o godzinie 18:30 w sali refektarzowej CCCC.
Niniejsza publikacja, pod redakcją Edycje OdyseiTwórca z Walencji dokonuje ostatecznego skoku ze ściany do książki, utrwalając podróż, która zaprowadziła go z ulic Walencji do międzynarodowych muzeów i przestrzeni wystawowych, a teraz także do dziedziny autor komiksuWydarzenie jest częścią cyklu Sztuka i Myśl, jednego z flagowych programów centrum.
Prezentacja w ramach cyklu Sztuka i Myśl
Wyjście z Misja Życia w Centre del Carme To nie jest typowa prezentacja. Ma ona formę otwartej rozmowy w ramach cyklu „Sztuka i Myśl”, promowanego przez Konsorcjum Muzeów Wspólnoty Walenckiej a koordynowana przez historyczkę sztuki Catalinę Martín Lloris, która również weźmie udział w spotkaniu.
Sam Deih będzie przy stole, Eduardo Almiñana de Cózar —pisarz i dziennikarz — oraz reżyser serii, który poruszy temat powiązań między komiksami, sztuką miejską i współczesnymi procesami twórczymi. CCCC prezentuje to wydarzenie jako coś więcej niż tylko wydarzenie promocyjne. przestrzeń dialogu skupiając się na językach wizualnych i współczesnych formach produkcji kulturalnej.
Podczas wykładu artysta szczegółowo opowie Proces twórczy Misji ŻyciaPocząwszy od konstrukcji narracji, a skończywszy na formalnych i estetycznych decyzjach, które nadają jedność celowo podzielonej historii, prezentacja została zaprojektowana tak, aby dać publiczności okazję do zadawania pytań, dzielenia się wrażeniami i omawiania dzieła. miejsce komiksowe w obecnym krajobrazie artystycznym.
To nie pierwszy związek Deih z Centre del Carme. Artysta brał już udział w projektach wystawienniczych w CCCC, takich jak wystawa Awaria na planecie Ziemia, gdzie jego murale współistniały z pracami innych twórców skupiających się na krytyce ekologicznej i kryzysie klimatycznym, wzmacniając tym samym trwałą relację z przestrzenią.
Deih: od ściany do papieru, nie tracąc własnego wszechświata
Deih (Walencja, 1978) jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci współczesna sztuka miejska w Hiszpanii i poza nią. Choć wielu może go nie rozpoznawać, jego postacie i krajobrazy science fiction stały się częścią krajobrazów wielu miast, do tego stopnia, że jego styl jest łatwo rozpoznawalny dla każdego, kto natknie się na jeden z jego murali.
Jego twórczość odcisnęła swoje piętno w takich krajach jak: Stany Zjednoczone, Meksyk, Norwegia lub Islandiagdzie rozwinął niezwykle osobisty język wizualny, charakteryzujący się połączeniem futuryzmu, melancholijnej atmosfery i silnego ładunku emocjonalnego. W ostatnich latach ten wszechświat przeniósł się z ulicy do muzeów, utrwalając przejście od graffiti i muralizmu do formatów bardziej instytucjonalnych, nie tracąc przy tym swojej tożsamości.
Przejście do komiksów z Misja Życia W tym kontekście stanowi to naturalny, ale i ryzykowny krok: artysta przenosi kody swoich murali na papier, eksplorując nowe sposoby narracji, nie rezygnując z eksperymentów, które zawsze charakteryzowały jego twórczość. Książka wyznacza zatem nowy etap w karierze, która wciąż rozszerza się na różne media.
Sam artysta wyjaśnił, że Pomysł na komiks zrodził się jako odpowiedź na blokadę twórczą.W obliczu poczucia stagnacji postanowił zwrócić się ku papierowi jako przestrzeni całkowitej wolności, bez zleceń i zewnętrznych oczekiwań, gdzie mógł rysować bez uprzednich osądów i na nowo odkryć impuls, który od początku pchał go do tworzenia.
Misja Życia: podróż między science fiction a introspekcją
Misja Życia przedstawia się jako głęboko intymna opowieść science fictionW swojej twórczości ważniej skupia się na pytaniach niż na odpowiedziach. Przedstawia ona podróż przez przestrzeń i czas, która stanowi pretekst do zgłębiania kwestii tożsamości, wyrwania z korzeniami i potrzeby odnalezienia osobistego sensu w zmieniającym się i często przytłaczającym otoczeniu.
Komiks przedstawia niejednoznaczny charakterGdzieś pomiędzy kosmicznym rozbitkiem a wewnętrznym odkrywcą, bez celu przemierza krajobrazy, które zdają się być wytworem czyjegoś umysłu. Te scenerie stanowią odbicie stanów emocjonalnych i egzystencjalnych wątpliwości, a nie jedynie tło dla klasycznej przygody science fiction.
Narracja jest skonstruowana w taki sposób, fragmentaryczne i intuicyjnejako sekwencję obrazów i sytuacji, które ze sobą konwersują, bez potrzeby tradycyjnej, linearnej fabuły. Takie podejście przekształca lekturę w otwarte doświadczenie, w którym każdy czytelnik wypełnia luki, opierając się na własnej perspektywie i doświadczeniach życiowych, uczestnicząc w konstruowaniu znaczenia dzieła.
Zamiast oferować zamkniętą historię, Life Mission proponuje podróż, która funkcjonuje niemal jak wizualny pamiętnik samego procesu twórczego. W ten sposób dzieło staje się metahistoria twórczości artystycznejgdzie liczy się nie tyle to, co dzieje się „na zewnątrz” postaci, ile to, co dzieje się wewnątrz niej, gdy porusza się ona w zmieniającym się wszechświecie.
W tym kontekście science fiction nie jest wykorzystywane wyłącznie jako forma ucieczki od rzeczywistości, lecz jako narzędzie do myślenia o teraźniejszościPercepcja czasu, radzenie sobie z lękiem, poczucie odłączenia i pragnienie osobistej przemiany są przepuszczone przez filtr futurystycznej wyobraźni, która nawiązuje do lat 80., z wyidealizowaną i niemal nostalgiczną technologią.
Krytyka nieskończonego przewijania i odzyskiwanie kreatywności
Jedną z najbardziej wyrazistych osi tematycznych Misji Życia jest refleksja nad „Nieskończone przewijanie” i konsumpcja cyfrowaDeih wykorzystuje niestabilną strukturę komiksu, by zadać pytanie, co się dzieje, gdy spędzamy godziny, nieustannie przewijając ekran, przeskakując z obrazu na obraz, niczego nie zapamiętując, a czas ucieka nam przez palce.
Praca bada, w jaki sposób ten ciągły przepływ treści może osłabiać kreatywnośćAby rozmyć naszą uwagę i odciągnąć nas od bardziej świadomych i przemyślanych procesów. W przeciwieństwie do tej dynamiki, komiksy promują papier jako przestrzeń oporu: skończoną, namacalną powierzchnię, gdzie każda strona zmusza nas do zatrzymania się, spojrzenia i podjęcia decyzji, jak postępować.
Właśnie dlatego Deih poczęła Misja Życia jako narzędzie do przełamywania blokady artystycznejZamiast skrupulatnie planować historię, rysuje intuicyjnie, nie oczekując perfekcyjnego rezultatu, eksplorując idee i emocje w miarę ich pojawiania się. Komiks funkcjonuje zatem jako osobiste laboratorium, a jednocześnie jako zaproszenie dla czytelnika do zastanowienia się nad własną relacją z czasem i stworzeniem.
Ten autorefleksyjny wymiar uzupełnia emocjonalny aspekt dzieła: postać wędrująca przez te krajobrazy science fiction uosabia również zmagania o odzyskanie twórczego napędu pośród nasycenia bodźcami. Poczucie bycia zagubiony, ale poruszający się Motyw ten przewija się przez całą książkę, wzmacniając przekonanie, że to właśnie poszukiwanie, a nie cel, jest prawdziwą siłą napędową tej opowieści.
Krytyka konsumpcji cyfrowej nie jest formułowana w sposób moralistyczny, lecz jako wezwanie do odzyskania uwagi i opieki poprzez same procesy. W tym sensie Life Mission wpisuje się w inne współczesne refleksje na temat potrzeby zwolnienia tempa, chwilowego odłączenia się i powrotu do wolniejszych, bardziej świadomych praktyk twórczych.
Język wizualny, odniesienia i prolog: Álvaro Pons
Graficznie „Life Mission” zachowuje istotę murali Deiha, ale dostosowuje je do możliwości komiksu. Autor konstruuje scenariusze nawiązujące do science fiction lat 80., którego estetyka nawiązuje do wyobrażeń o przyszłości z poprzednich dekad, pełnej neonowych świateł, niemożliwych skafandrów kosmicznych i technologii, która jest bardziej marzeniem niż rzeczywistością.
To podejście tworzy jaskrawy kontrast z teraźniejszością, charakteryzującą się dyskretnymi i wszechobecnymi urządzeniami, które pozostają niemal niezauważone. wyidealizowana wizja technologiiKomiksy wywołują także pewnego rodzaju nostalgię i pozwalają nam spojrzeć krytycznie na nasz dzisiejszy stosunek do technologii cyfrowej.
Wizualny wszechświat Deih rozwija się strona po stronie, z silnym ładunkiem chromatycznym i kompozycjami, które bawią się wrażeniem ruchu i dezorientacji. W wielu przypadkach panele działają jako autonomiczne elementy, które mogłyby pełnić funkcję niezależnych ilustracji, ale razem tworzą spójną całość. Angażują się w dialog i budują wspólną atmosferę.
Wszystkiemu temu pokazowi graficznemu towarzyszy prolog podpisany przez Alvaro Pons (Barcelona, 1966), profesor zwyczajny na Wydziale Optyki Uniwersytetu w Walencji i uznana postać w dziedzinie rozpowszechniania i krytyki komiksów w Hiszpanii. Jego tekst sytuuje „Misję Życia” w kontekście współczesnej narracji graficznej, podkreślając zarówno jej formalną wyjątkowość, jak i związek z problemami pokoleniowymi.
Połączenie wypowiedzi autora ze świata sztuki miejskiej ze wstępem specjalisty od komiksów podkreśla powołanie książki. budować mosty między różnymi scenamiKomiks ten jest zatem przedstawiany nie tylko jako nowość w karierze Deiha, ale jako wkład w komiks hiszpański, podejmujący szerszą debatę na temat obrazu, pamięci, technologii i procesów twórczych.
W książce „Life Mission” Deih krystalizuje podróż, która rozpoczęła się na murach Walencji i przeniosła do miast na całym świecie, oferując historię łączącą science fiction, introspekcję i krytykę obecnego tempa cyfrowego. Prezentacja w CCCC umieszcza ten debiutancki komiks w samym sercu walenckiego dyskursu kulturowego, oferując publiczności otwarte doświadczenie czytelnicze, w którym każdy może... odnaleźć swoją własną misję życiową wśród stron.
